نتایج این آزمایش نشان می‌دهد که اتصال تقویت‌شده مورد بررسی، در محدوده تغییرشکل‌های هدف، عملکرد لرزه‌ای مناسبی از خود نشان داده و تشکیل مفصل پلاستیک به‌صورت کنترل‌شده و متقارن رخ داده است. افت مقاومت در دوران‌های بالا عمدتاً ناشی از ناپایداری‌های هندسی تیر بوده و نه شکست ترد اتصال، که این موضوع از منظر طراحی لرزه‌ای حائز اهمیت است.

ویدئوی حاضر نتایج آزمایش چرخه‌ای انجام‌شده بر روی یک نمونه اتصال تقویت‌شده را نمایش می‌دهد. در چیدمان تصویری ارائه‌شده:

  • بالا سمت چپ: ست‌آپ کلی آزمایش
  • بالا سمت راست: نمای ایزومتریک نمونه
  • پایین سمت چپ: منحنی‌های هیسترزیس
  • پایین سمت راست: نمای فوقانی همراه با پروتکل بارگذاری

این آزمایش با هدف ارزیابی عملکرد لرزه‌ای اتصال و بررسی نحوه تشکیل و گسترش مفصل پلاستیک انجام شده است.

رفتار هیسترزیس و شکل‌گیری مفصل پلاستیک

همان‌طور که در منحنی‌های هیسترزیس مشاهده می‌شود، در مراحل اولیه بارگذاری، رفتار نمونه متقارن و پایدار بوده و حلقه‌های هیسترزیس به‌صورت توپر و یکنواخت شکل گرفته‌اند. این موضوع نشان‌دهنده:

  • ظرفیت مناسب جذب و استهلاک انرژی
  • عملکرد مطلوب اتصال در تشکیل مفصل پلاستیک
  • توزیع متعادل تنش در دو جهت رفت و برگشت بارگذاری

با افزایش دامنه دوران‌ها، کاهش تدریجی مقاومت نهایی در چرخه‌های بارگذاری قابل مشاهده است. این تنزل مقاومت ناشی از بروز پدیده‌های ناپایداری موضعی و کلی در عضو تیر می‌باشد، از جمله:

  • کمانش موضعی در بال و جان
  • کمانش جانبی–پیچشی تیر

این رفتار کاملاً منطبق با انتظار تئوریک در ناحیه پس‌از-تسلیم اعضای خمشی فولادی است و بیانگر ورود مقطع به محدوده رفتار غیرخطی پیشرفته می‌باشد.

نشانه‌های بصری تشکیل مفصل پلاستیک

یکی از نکات قابل توجه در این آزمایش، استفاده از پوشش آب‌آهک بر روی بال و جان تیر به‌منظور رصد عینی نواحی تمرکز تغییرشکل پلاستیک است. ریزش و ترک‌خوردگی این پوشش در حین بارگذاری، به‌وضوح نواحی تشکیل و گسترش مفصل پلاستیک را نشان می‌دهد.

در واقع، هر نقطه‌ای که پوسته آب‌آهک دچار ریزش یا خردشدگی می‌شود، بیانگر تمرکز کرنش‌های پلاستیک در آن ناحیه است؛ موضوعی که تطابق مناسبی با نتایج استخراج‌شده از منحنی‌های هیسترزیس دارد.

عیوب موضعی در دوران‌های بالا

در دامنه‌های بالای دوران، بروز برخی عیوب موضعی نیز قابل مشاهده است. این عیوب عمدتاً در ناحیه اتصال بال به جان به‌صورت ترک‌های موضعی ظاهر شده‌اند که ناشی از:

  • تمرکز تنش در ناحیه انتقال نیرو
  • تشدید تغییرشکل‌های پلاستیک موضعی
  • کاهش سختی مؤثر مقطع در اثر کمانش‌های اولیه

با وجود این پدیده‌ها، رفتار کلی اتصال تا پیش از افت محسوس ظرفیت، پایدار و قابل قبول ارزیابی می‌شود.

جمع‌بندی مهندسی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *